سخن دبیران بخش هنر، ادب و گردش در شماره دوم فصلنامه تزرو، با رویکرد «حاشیه»


در تنگنا، سرگشتگی، چیســتی و گمنامی هنر در قرون متمادی، برگ زدیم آنچه کنار گذاشته بودیم و آنچه نیاز داشته ایم. آنجا که با ناآگاهی مرز انواع هنر را در هم می شکنیم و بدون هیچ هویت فردی و گروهی آن را خوراک ذهن و نگاه بیننده اثر می نماییم.  هنرمند به معنای واقعی را به ســبب خلــق اثرش متهم ًآنجا که نوعا می کنیم؛ چه بسا که وی پایبند به اصولی اســت که می تواند هویت و شأن فرهنگی جامعه خود را نمایان کند. این اصول صور مختلفی دارد و  در هر جامعه ای به گونه ای خاص جلوه گر می شود و هیچ هنرمندی را نمی توان به واسطه تبعیت از این اصول متهم نمود و او را به سرگشتگی مجرم شناخت. در این فصل سخن از به حاشیه رانده شده ها، از یادرفته ها و ضرورت ها به  انسان و هنرمند معاصر در گرو ِشکل ریسمانی در هم تنیده است که بود آن اســت.اینک به نیکی می آموزیم که دلیل سرگشتگی، چیستی و گمنامی مان از یاد بردن اصالت هاست. چرا که دنیا اصالت را ستایش می کند.                                                                                                                   دبیر بخش هنر


که مغز را نتوان کرد از استخوان معلوم

که دیده حاشیه باشد ز متن مشکلتر؟

صائب

چه بسیارند مهم نکاتى که در لابه لاى انبوه بزرگنمایى ها حضورى غایب  مستتر به شدت احساس ِدارند و نیاز براى پرده برداشــتن از این اصول مى شود. ِ خودنمایىِ با ذهنى باز، متفاوت بیاندیشــیم ســیطره ى گاه و بى گاه برجسته ترین نکته ى متن اصلى را در پاورقى! و با چشم هایى شسته شــده، متفاوت ببینیم کتابى را که بهــاى آن را آب و رنگ جلد به جاى قدرت محتوا، تعیین کننده مى شود… بى شک پرواز در اوج، چشم اندازى وســیع تر از محدوده هاى تعیین شده ى همیشگى را حادث مى شود که نتیجه، نه تنها فراخ بال در اندیشه  گاه مهم تر از اصل مطلب را رقم ِو گشــودن راهى براى ورود حواشــى مى زند، که از الطاف دیگر نیز خالى نمى باشد.

دبیر بخش ادب


وجود تبلیغــات و یا ســرمایه گذاری هــای مختلف، و یــا موقعیت جغرافیایی مطلوب تر موجب مطرح تر و بیشــتر دیده شدن بعضی از برخی ً مناطق و مکان های گردشگری ایران شده است. در این بین طبعا مکان های گردشگری و دیدنی طبیعی و یا تاریخی ایران نیز بازخورد و بازدید کمتری را به خود اختصاص می دهند. به حاشیه رفتن این مکان ها موجب کمرنگ شدن فرهنگ این مناطق شده و شاید به فراموش شدن آنها بیانجامد. با پرداختن به این مناطق، از زاویه دید هنر و ادبیات می توان به بازیابی زیبایی و اهمیت آنها کمک کرد. چرا که همین امر هــم به رونق صنعت گردشــگری ایران کمک می کند و شاید از فراموش شدن آنها جلوگیری کرد. با به یاد آوردن این نکته که هدف گردش، آموختن، شناختن و کسب تجربیات جدید است، بازیابی حاشیه ها در گردش و توریسم وسعت دید ما را گسترش می دهد.

دبیر بخش گردش

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *