نمای “هنر” در شماره دوم فصلنامه سراسری تزرو – پاییز ۹۵

 


نویسندگان و پژوهشگران گرانمایه تزرو در راستای تحلیل از رویکرد این شماره – حاشیه – با نگاهی جامع و کامل به دنیای پیرامون هنر، هریک با قلمی استوار و سنجیده مطالب و مقالاتی را جهت عینیت بخشیدن به آنچه حاشیه می خوانیم و آنچه اصل، تصحیح مفاهیم نادرست شکل گرفته در ذهن دوستداران هنر و به طور کلی با بیان متفاوت از دور انگاشته ها قلم زدند تا با توجه به دارا بودن منابع معتبر پشتوانه ای علمی به حساب آید.

از اینرو با گذر از صفحات مذکور در می یابیم که واژه حاشیه با جاری گشتن در ذهن انسان چه زمینه های دیگری را مصور می سازد تا بتوان حاشیه را به شکل درست معنا کرد.

به دنبال تعریف صحیح حاشیه از منظر هنر و با نگاه جامعه شناختی تداعی حاشیه نشینی، اسکان غیر رسمی و …  در ذهن یادآور می گردد که تنها بیان این عبارات در حد صور  آن باقی نمی ماند بلکه زخم وضعیت موجود و حقیقت پیرامون هر یک از این عبارات را بر  تن هر انسان آگاه تازه تر می سازد. چه نیک که بر سر آن بیاندیشیم تا این چنین موقعیت های تاسف بار را ناپایدار سازیم.

آنچه این روزها در مقایسه با قرون گذشته کمتر به چشم می خورد عدم وجود بیانیه ها و یا عدم ارتباط مطلق میان بیانیه ها و آثار هنرمندان در فضای گالری هاست، در حالی که با مطالعه این نوشتار، ضرورت وجود بیانیه در هویت بخشی و نقش امروز گالری، کیوریتور (هنر گردان)، حامی اقتصادی بازار هنر و همچنین منتقد هنر حس و دریافت خواهد شد.

نوای اصالت موسیقی محلی ایران به ویژه عشایر در نوع موسیقی قشقایی با نگاه به موضوع و محتوا، ساز و پدیدآورندگان (اساتید و هنرمندان موسیقی قشقایی) این نوع موسیقی در شماره جاری فصلنامه تزرو طنین انداز است. در ادامه با حاشیه، ورای دریافت از چشم به لنز دوربین در حوزه سینما بر می خوریم و آنچه مسلم است و در این نوشتار به چشم می آید، شفاف سازی جایگاه سینماهای مستقل، با تاکید بر سینمای هنر و تجربه از منظر جامعه شناسی سینما، زیبایی شناسی فیلم و گفت و گو است.

بیان متفاوت از چهار گونه هنر که اصولا در بسیاری زمان ها راهگشا بوده است از جمله مقالات تخصصی در شماره دوم است. هنر چیدمان- هنر زنده- هنر ارتباطی و هنر انتقادی که با نگاه، قلم و ترجمه تازه هر یک از نویسندگانش پنجره ای متفاوت و کاربردی را بر مخاطب می گشاید.

در میان مقالات صدایی از حاشیه متن خانه ( زنان خانه دار) از زبان و قلم معمار معاصر ایران مان به گوش می رسد . این موضوع هم به لحاظ تئوری و هم به لحاظ عملی آسیب شناسی و ریشه یابی شده تا به استناد منابع اش دستمایه معماران و اندیشمندان مان، جهت رهایی از معضلات مربوط به آن در حیطه زندگی به معنای کاربردی قرار گیرد.

نگاه به حاشیه از منظر هنر و تاریخ” جایگاه، شان و جهان بینی هنرمند” را نسبت به دوران زیست اش متبلور می سازد که این ارتباط دو سویه در دوران سنت، مدرن و پست مدرن معنا می شود.

رویارویی با عبارت داغ ننگ خورده در پس بررسی جایگاه هنرمند در زمان های مختلف، زمینه را بر برگزاری نشست تخصصی با حضور اساتید و اندیشمندان گرانقدر مهیا ساخت  که با تعریف مشخص از اهداف آن، نتایج و گفت و گوهای حاصل از آن به مخاطبان تزرو تقدیم شد.

فصلنامه تزرو در بخش مصاحبه افتخار گفت و گو با خانم غزال رادپی به عنوان هنرمند در زمینه هنرهای تجسمی و همچنین آقای افشین ترابی دکتری گیتار کلاسیک و آقای نادر مشایخی آهنگساز و رهبر ارکستر در زمینه هنرهای موسیقایی را داشت که مطالعه آن مجزا از اعتبار محتوایی، خالی از لطف هم نیست.

در بخش نقد هنر شاهد شرح هنر در سیر حاشیه تا متن هستیم که به وضوح با تعریف هنر در طول تاریخ بر چگونگی نوع حضور آن در زمان های مختلف واکاوی و نقد صورت گرفته است.

در پایان چند صفحه ای در تزرو میزبا ن حضور گالری های در حاشیه مانده ایران و همچنین هنرمندان در حاشیه مانده مان هستیم .

کوتاه سخن اینکه ارتباط و فعالیت تزرو با مخاطبانش بنابر آنچه تا به امروز بوده به صورت تعامل، بر تالیف شماره سوم فصلنامه متمرکز می باشد که همه در راستای تکامل آن سخت می کوشیم.

با احترام

دبیر بخش هنر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *